"gelen, gideni aratır!" diye boşuna dememişler...
gmail'in her saniye artan depolama alanı gibi, zamanın ilerlemesiyle doğru orantılı artan sorumluluklarımız, farkındalıklarımız, yorgunluklarımız, değişimlerimiz, öfkemiz, sevgimiz var!
beyin denen muhteşem makanik organizma bize bir güzellik yapmasa,
bilincimizi sürekli açık ve maximum düzeyde tutsa ağır sıçışlara gelmiştik hepimiz!
insanlık, bu kadar süre var olamazdı belki de! bir an düşünsenize;
unutabilme yetinizi tamamen kaybettiğinizi!!!
(bu boşluğu zihninizde herşeyi hatırlamaya çalışarak doldurunuz!)
kaçınızın aklına geldi bilmiyorum ama şu delirmek denen şeyle aramızdaki o pamuk ipliğini de yok eden asıl gerçek, ölüm!!!
bir sonraki yazının başlığı: ölüm!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder